نگهداری متغیرها
عموما محدودترین قسمت یک سیستم حافظه آن است زمانی که یک متغیر(از هر نوع) تعریف کنید قسمتی از حافظه را اشغال کرده اید بنابرین در تعریف متغیر باید دقت شود از نظر کمی و کیفی به بهترین نحو عمل شود. البته کامپایلرهای امروزی به صورت درونی هوشمند عمل میکنند از طرفی کامپیوترها روزبه روز کاراتر میشوند پس جای نگرانی زیادی نیست.
دودویی
کامپیوترها
برای نگهداری هر اطلاعاتی از سیستم دودویی استفاده میکنند هر داده ای در
کامپیوتر باید در قالب صفر و یک نگهداری شود برای نمونه عدد 27 در سیستم
دودویی بصورت 11011 میباشد.
درمبنای ده یا همان سیستم ده دهی
برای تعیین ارزش هر عدد هر رقم از آن در توانی از ده ضرب میشود اولین رقم
از سمت راست در ده به توان صفر ضرب میشود دومین عدد در ده به توان یک و به
همین صورت ادامه پیدا میکند.
همین روش در سیستم باینری هم وجود
دارد براب تبدیل یک عدد در مبنای دو به یک عدد در مبنای ده باید رقم ها را
از راست یکی یکی جدا کرده و در دو به توان شماره مکان آن عدد ضرب کرد سپس
تمام اعداد به دست آمده باهم جمع میشوند. عدد نهایی نمایش دهنده شکل دهدهی
آن عدد است.
11011 => 27 =1+2+08+16=(1*0^2)+(1*1^2)+(0*2^2)+(1*3^2)+(1*4^2)
بیت ها و بایت ها
به یک رقم باینری یک بیت میگویند یک بیت کوچکترین بخش حافظه است که میتواند یکی از دو مقدار درست یا غلط را داشته باشد(صفر یا یک) هر هشت بیت درکنار هم تشکیل یک بایت را میدهند. بایت واحد اندازه گیری حافظه های کامپیوتری است. یک کیلوبایت از 1024 بایت تشکیل شده است که توانی از دو است (دوبه توان 10) به همین جهت از این عدد در سیستم دودویی برای کیلو بایت استفاده میکنند. به همین ترتیب یک مگابایت برابر است با 1024 کیلوبایت(دو به توان بیست بایت) یک گیگابایت برابر است با 1024مگابایت(دو به توان سی بایت) یک ترابایت برابر است با 1024گیگابایت(دو به توان چهل بایت) یک پتابایت برابر است با 1024ترابایت(دو به توان پنجاه بایت)
نمایش مقادیر
بیشتر کامپیوترهای امروزی 32 بیتی یا 64 بیتی هستند یعنی در
هرلحظه میتوانند با داده هایی به طول 32 یا 64 بیت کارکنند.
هر عدد 32 بیتی میتواند مقادیری در محدوده 2147483647– تا
2147483647 را نگهداری کند.
اگر یک متغیر از نوع صحیح تعریف کنید و مقدار آن چه 1 باشد یا 2147483647 باشد
دقیقا 32 بیت از حافظه را اشغال میکند.
در رشته ها هرکاراکتر دوبایت یا شانزده بیت از حافظه را اشغال میکند بنابرین برای
نمایش رشته 13 کاراکتری "Hello,
World!" به 26 بایت حافظه نیاز خواهد بود. برای ذخیره رشته ها در حافظه هر
کاراکتر به یک عدد خاص تبدیل میشود میشود این عدد براساس استانداردی به نام یونیکد
به هر عدد اختصاص داده میشود.
به عنوان مثال کاراکتر "6" دارای یونیکد 54 است که معادل باینری آن
0000000000110110 میباشد و همین عدد باینری بجای کاراکتر "6" در حافظه
ذخیره میشود.
استفاده از این مطالب با ذکر منبع بلامانع است.